ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ

ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ

Αισθανόμουν το φως, είχε ξημερώσει αλλά επέμενα στον ύπνο μου, έδωσα διάρκεια στον ύπνο…

Τέτοια πρωιά δίνουν μια όμορφη ισορροπία στην απέραντη περιοχή, θεραπευτική, ταξινομημένη και οριστικά δική σου.

Είμαι βλέπεις εσωστρεφής τύπος και δεν μπορώ εύκολα να ξορκίζω τους θορύβους της ζωής μου. Σχεδόν αρρωσταίνω μαζί με τα παράταιρα και τους απρόσκλητους. Οι ξένες διάλεκτοι δεν μου είναι ποτέ προσφιλείς ούτε οικείες.

Έχω ένα κόλλημα με την οικειότητα και αγαπώ με πάθος αυτό που λέμε βαθιά συγγένεια. Μέσα μου γενικός, τελειώνουν τα ονόματα. Και αυτό που μένει, είναι αυτό που «σημαίνουν».

Άφησα βλέπεις, τον κόσμο που ήξερα και είμαι πια κάπως ασφαλισμένος κοντά σε μια άσπρη θάλασσα..και οι σχέσεις μου το ίδιο.

Ένας σταλακτίτης που σμίγει με ένα σταλαγμίτη (άνθρωποι ερχόμενοι από την αντίθετη φορά) αλλά στην ίδια κατεύθυνση: της ένωσης τους.

Μου αρέσει η ασάλευτη ζωή.

Από την πρώτη ματιά, μονότονη, όπως ο στατικός ύπνος, τη λένε μοναξιά, αλλά στην πραγματικότητα είναι σαν μια άσπρη θάλασσα με τη διάταξη της, τους ορισμούς της και τη σαφήνεια που περιέχει η αποσυλλάβιση της.